Burgemeester: Bos speelt geen rol in factory-outlet
door Hein Flach
Halfweg - Burgemeester Bert Bruijn van de gemeente Haarlemmerliede en
Spaarnwoude is niet erg onder de indruk van een vermeende dubieuze
achtergrond van Erik Bos en zijn betrokkenheid bij de plannen rond Sugar
City.
,,Wat wij met deze informatie doen? Ik heb er wel enig idee over, maar
vind dat Cobraspen degene moet zijn die daar duidelijkheid over moet
geven. Ik denk dat de betrokkenheid van Bos bij Sugar City anders ligt dan
wat in dit stuk wordt gesteld. Als het gaat om de factory outlet; ik weet
dat de heer Bos daar geen rol in speelt. Bij dat project zijn heel andere
financiers betrokken. We hebben gesproken met de betrokken partij. Wat je
verder kunt doen is allerlei registers natrekken. Kortom, we hebben wel
een beetje om ons heen gekeken.
Het CSM-terrein zou in 2000 wellicht zijn aangekocht met geld afkomstig
van witwaspraktijken. Is dat reden voor de gemeente actie te ondernemen?
Bruijn: ,,Nee. Ik ga geen actie ondernemen op basis van veronderstellingen
uit een inmiddels vrij ver verleden.
Destijds is dat al getoetst en er is vrij weinig van overeind gebleven.
Doet de gemeente Haarlemmerliede aan Bibob?
Bruijn: ,,Ja. Alleen twaalf jaar geleden was er geen Bibob.
Bij het bekend worden van de vestiging van een outletcenter op Sugar City
zouden gemeenten als Amsterdam, Haarlem, Haarlemmermeer en de Kamer van
Koophandel furieus hebben gereageerd op zo n megalomaan plan . Is dat
waar?
Bert Bruijn: ,,Niet naar ons toe. Er was destijds wel behoorlijk wat
aarzeling bij de ondernemersvereniging Zwanenburg, de Kamer van
Koophandel, en een aanvankelijk wat terughoudende reactie vanuit Haarlem -
maar furieus? Absoluut niet.
Haarlems Dagblad . . . 01-02-2012
Hoe Bibob-proof is Sugar City van mr. Erik Bos?
door Bart Middelburg
Halfweg - Wie gaan er schuil achter het megaproject Sugar City in Halfweg?
Onder anderen mr. Erik Bos, wiens naam eerder opdook bij een
internationale witwasoperatie.
Ooit zal er met Sugar City in Halfweg, in het jargon van Cobraspen
Vastgoedontwikkeling bv, een volume van ongeveer 108.000 vierkante meter
aan nieuwe functies worden gerealiseerd . Het voormalige terrein van de in
1992 gesloten Centrale Suiker Maatschappij (CSM) moet worden omgevormd tot
een megacomplex met ruimte voor kantoren, horeca, een casino, een hotel en
een outletcenter . In juni wordt voor de deur van Sugar City zelfs een
eigen treinstation geopend: het station Halfweg-Zwanenburg.
Cobraspen kocht het CSM-terrein in december 2000, inclusief de twee
markante, vijftig meter hoge silo s (waarin inmiddels kantoren zijn
gevestigd) en het monumentale gemeentelandshuis, ook wel kasteel
Swanenburg genoemd. Aanvankelijk zouden er ook een megabioscoop en nóg
meer kantoren komen, maar in plaats daarvan heeft Cobraspen na het
instorten van de kantorenmarkt het thema actieve vrije tijd
geïntroduceerd. Zo moet er aan de zuidkant van het terrein, aan de
Ringvaart, een mondaine jachthaven worden aangelegd.
Recent maakte Cobraspen bekend dat Sugar City ook een eigen outletcenter
krijgt, een uitverkoopwalhalla van 25.000 vierkante meter naar het
voorbeeld van Batavia Stad in Lelystad. Amsterdam, Haarlem en
Haarlemmermeer en de kamer van koophandel reageerden furieus: zo n
megalomaan uitverkoopcentrum gaat ten koste van het winkelbestand in de
hele regio.
Sugar City beslaat ongeveer een derde van de gemeente Haarlemmerliede en
Spaarnwoude. Voor restauratie van historische, industriële gebouwen op het
terrein, waaronder de oude kalkoven, krijgt Cobraspen zelfs subsidie van
de provincie. Niettemin roept Sugar City vragen op, met name de vraag hoe
Bibob-proof het project is. Bibob is de wet die gemeenten in staat stelt
exploitatievergunningen te weigeren als de vrees bestaat dat die zullen
worden gebruikt voor witwasserij.
Het gezicht van Cobraspen is al jaren Luigi Prins, een projectontwikkelaar
die vooral in en om Haarlem actief is. Als Cobraspen naar buiten treedt,
gebeurt dat via hem. Binnen de branche zelf geldt Prins als een topper.
Eind 2009 werd hij uitgeroepen tot meest succesvolle vastgoedman van het
jaar , door een jury onder voorzitterschap van Lesley Bamberger, directeur
van de Kroonenberg Groep (in Amsterdam de grootste particuliere
huizenbezitter) en kleinzoon van founding father Ome Jaap Kroonenberg.
Achter Luigi Prins gaat echter nog iemand schuil: fiscaal jurist mr. Erik
Bos, voormalig financieel directeur van de Kroonenberg Groep. In
tegenstelling tot Prins houdt Bos er een zo laag mogelijk profiel op na.
Hij is ook niet terug te vinden op Sugar City s website.
Bos bezet vitale functies binnen Cobraspen/Sugar City. Het CSM-terrein
zoals dat in 2000 werd aangekocht, inclusief bestaande gebouwen, is
ondergebracht bij Sugar City Investments bv. Bos is al sinds 2000
directeur van die bv, die toen ook op zijn kantooradres in de Leidsestraat
in Amsterdam was gevestigd.Spin in t web
Cobraspen Vastgoedontwikkeling bv, dat Sugar City ontwikkelt, is een volle
dochter van Cobraspen Vastgoed bv. Beide bv s worden uiteindelijk bestuurd
door de stichting Cobraspen Directie, onder voorzitterschap van Erik Bos.
En dan is er ook nog Cobraspen Beheer bv, een volle dochter van de
stichting Beheer Aandelen Prins & Sellmeijer Investment, gevestigd op
Curaçao. Die stichting heette voorheen stichting Admiralengracht en was
toen nog gevestigd op het privéadres van Erik Bos aan de Leidsegracht. Bij
Cobraspen en Sugar City, kortom, is Bos een spin in het web.
Begin jaren negentig was Erik Bos niet alleen financieel directeur van de
Kroonenberg Groep, maar ook zelfstandig registeraccountant en zakenman.
Als registeraccountant kwam Bos in de jaren negentig in contact met de top
van de Taxicentrale Amsterdam (TCA), met name directeur Dick Grijpink en
de bestuursleden Hans Janmaat en Gerard van Gelderen. Ook fiscalist
Kenneth Berkleef en de Amsterdamse notaris Ernst Faber stonden de TCA-top
terzijde (Berkleef was rond 1990 al betrokken geweest bij allerhande
constructies ten behoeve van de Bruinsmaorganisatie, Faber was al jaren
het vaste adres voor vastgoedtransacties waar de witwasserij van afdroop).
Dat driemanschap - Bos, Berkleef, Faber - opereerde op dezelfde golflengte
als Grijpink, Janmaat en Van Gelderen: de golflengte van de vrije jongens.
Zij assisteerden de TCA-top bij het opzetten van lucratieve constructies,
zoals de verstrekking van bancaire leningen via Ierland aan eigen
chauffeurs tegen woekerrentes van negentien procent. Erik Bos trad op als
accountant van TCA en moest als zodanig de jaarrekeningen goedkeuren.
Aan het begin van het nieuwe millennium ging het mis. Op het hoogtepunt
van de Amsterdamse taxioorlog werden Grijpink, Janmaat en Van Gelderen
begin 2001 aangehouden op verdenking van het leiden van een criminele
organisatie. Die organisatie zette de eigen chauffeurs aan tot geweld
tegen concurrerende taxibedrijven, en het drietal gebruikte TCA vooral -
terzijde gestaan door Bos, Berkleef en Faber - om diezelfde eigen
chauffeurs voor tonnen op te lichten, luidde de verdenking.
Ten tijde van de arrestatie van de TCA-top deden politie en justitie ook
invallen bij het kantoor van fiscalist Kenneth Berkleef en bij het kantoor
en het privéadres van Erik Bos. Hoe close Bos en de TCA-top waren, bleek
destijds ook wel uit het feit dat hij van Grijpink, direct na diens
aanhouding, volledige volmacht zonder beperkingen
kreeg om de taxicentrale te leiden en te vertegenwoordigen zolang directie
en bestuur achter de tralies zaten.
Eind 2007, na een gerechtelijk vooronderzoek van een kleine tien jaar,
maakte het Openbaar Ministerie ten slotte bekend dat de strafzaak tegen de
TCA-top werd geseponeerd. Dat gebeurde niet omdat gebleken was dat er
helemaal niets aan de hand was, maar omdat justitie strafvervolging niet
meer opportuun achtte, mede omdat de positie van betrokkenen in de loop
der jaren grondig was gewijzigd.
Daarmee doelde justitie op de omstandigheid dat de voormalige TCA-top ook
los van de strafzaak inmiddels zwaar gehavend was. Faber had al in juni
2001 het ambt van notaris neergelegd, nadat gebleken was dat zijn kantoor
al ruim een decennium een knooppunt was van dubieuze transacties,
inclusief witwasserij.Volmacht
In juni 2004 werd Erik Bos berispt door de Raad van Tucht voor
Registeraccountants, onder meer omdat hij zich bij TCA schuldig had
gemaakt aan belangenverstrengeling. Hij gaf in 2001 leiding aan de
taxicentrale, met een volledige volmacht van Dick Grijpink. Als accountant
controleerde hij later ook de jaarrekening van TCA over 2001, en keurde
die goed. In feite controleerde Bos dus zichzelf en gaf daarmee zijn
positie als onafhankelijk adviseur prijs, oordeelde de raad.
En in juli 2006 werd Dick Grijpink door de Ondernemingskamer van het
Amsterdamse gerechtshof ontslagen als directeur van TCA, vanwege evident
wanbeleid . Zo werd vastgesteld dat er grote bedragen zoek waren uit het
zogeheten spaarfonds van de chauffeurs. Daarnaast bepaalde de
Ondernemingskamer dat TCA alle banden met de bestuursleden Hans Janmaat en
Gerard van Gelderen diende te verbreken. In 2009 werd Grijpink ten slotte
aangehouden wegens betrokkenheid bij een reeks hennepplantages; in april
vorig jaar werd hij in die zaak tot tweeënhalf jaar cel veroordeeld.
In het verlengde van die TCA-affaire, dook de naam van Erik Bos in het
verleden ook op bij een internationale witwasoperatie. In 1996 verzocht
TCA-fiscalist Kenneth Berkleef de TCA-bestuursleden Janmaat en Van
Gelderen een maatschappijtje op te richten op Cyprus. In Nicosia richtten
zij vervolgens Cartive Shipping Ltd. op, inclusief bankrekening.
Opnieuw op verzoek van Berkleef smokkelden de twee TCA-bestuurders
vervolgens grote bedragen cash naar Cyprus en stortten die op de
Cartiverekening; dat geld kregen de twee in Nederland van Berkleef.
Ook werd er geld op de Cartiverekening gestort door een maatschappijtje op
Aruba, Whitehill Trust, dat eveneens werd gecontroleerd door Berkleef.
In de loop van 1997 begon het feitelijke witwassen: Cartive verstrekte een
reeks hypotheken aan een bv in Amsterdam, Steunbeer, onder de directie van
gemeenteambtenaar Tonnie van Eunen. Steunbeer kocht met die hypotheken
zeven hoerenpanden op de Wallen. Die aankoop werd voor het grootste deel
afgewikkeld op het kantoor van notaris Faber.
Kenneth Berkleef vertelde destijds aan Janmaat en Van Gelderen (die een
percentage van de omzet van de bordelen zouden krijgen) dat de miljoenen
die aldus werden rondgepompt feitelijk eigendom waren van een man die
wilde investeren in Amsterdamse hoerenpanden zonder dat zijn naam bekend
werd . Justitie was er eind jaren negentig in elk geval van overtuigd dat
het ging om geld van de criminele erven- Bruinsma.
Begin 1998 deed zich een hoogst opmerkelijke wending voor in de
witwasoperatie. Cartive Shipping op Cyprus kon wel worden opgeheven,
inclusief bankrekening, want al het wit te wassen geld was inmiddels
doorgesluisd naar Steunbeer bv in Amsterdam. Op 13 februari 1998 werden de
door Cartive aan Van Eunen/Steunbeer verstrekte hypotheken vervolgens
overgedragen aan Huizenbelang, een bv van Bos.
De reden achter die manoeuvre was, volgens Bos, dat Van Eunen niet meer in
staat was de hypotheken van Cartive af te lossen. Van Eunen zou de
betreffende miljoenen daarop binnen een jaar tijd aan Bos hebben
terugbetaald, waarbij de vraag rijst met wat voor geld dát dan weer
gebeurde.
Bos geeft overigens probleemloos toe dat het destijds om een
witwasoperatie ging. ,,Achteraf lijkt het daar veel op, ja. Als ik toen
had geweten wat ik nu weet, was ik er nooit aan begonnen."Hoerenpanden
Justitie kreeg destijds, ondanks een uitgebreid strafrechtelijk financieel
onderzoek (sfo), geen grip op het geld, maar een zorgeloze investering
waren de hoerenpanden ook weer niet. Ambtenaar Tonnie van Eunen, die op
papier directeur was van Steunbeer bv, werd in 2001 door de gemeente
Amsterdam ontslagen wegens betrokkenheid bij een internationale
witwasoperatie. Amsterdam liet de stroman later ook weten van plan te zijn
de vergunningen voor zijn hoerenpanden in te trekken op grond van de Wet
Bibob. In 2006 pleegde Van Eunen zelfmoord.
Tegen die achtergrond rijst, hoewel Bos de dans strafrechtelijk altijd is
ontsprongen, ten aanzien van Sugar City een aantal vragen. Sugar City
Investments bv onder de directie van Erik Bos begon in 2000 met het
opkopen van de grond van het voormalige CSM-terrein - ongeveer in de tijd
waarin de Cypriotische hypotheken werden ondergebracht ten kantore van
Bos, maar ruim voor de arrestaties in de TCA-zaak.
Als Bos er rond 2000 geen been in zag (met Berkleef, Faber, Van Eunen,
Janmaat en Van Gelderen) te figureren in een internationale
witwasoperatie, met wat voor geld is destijds dan het CSM-terrein
opgekocht? Was er toen ook sprake van een man die wilde investeren zonder
dat zijn naam bekend werd ? Wie zijn de aandeelhouders van Sugar City
Investments? En hoe belangrijk is Erik Bos binnen het conglomeraat?
,,Heel belangrijk , geeft Luigi Prins toe. ,,En ik vind hem heel integer.
Erik Bos heeft, zegt Prins, privé geen financiële belangen in het concern,
maar binnen Cobraspen/Sugar City bezet hij inderdaad alle cruciale
bestuurlijke posten. "Verder wil ik niet treden in toestanden waarin Bos
in het verleden is genoemd." Kan Prins wel zeggen wie er precies
aandeelhouders zijn van Sugar City Investments?
,,Ik vind dat niet gepast, want wij zijn een besloten vennootschap.
Haarlems Dagblad . . .. 01-02-2012
--------------------------------------------------------------
2011 archief: krakenpost.nl/2011.tar.bz2
Afmelden, e-mail: kraken-post-unsubscribe_at_dvxs.nl
Opnieuw aanmelden: kraken-post-subscribe_at_dvxs.nl
Online Archief: http://www.krakenpost.nl/archief
1999-2011 archief: krakenpost.nl/kraken-post.tar.bz2 (58MB)
[02 Feb 15:00u]:238 abonnees
--------------------------------------------------------------
Received on 02 Feb 2012 14:50 uur
Dit document staat op krakenpost.nl
voor de huidige en 11 maanden
het origineel blijft op skwot.dvxs.nl:
http://dvxs.nl/~skwot/{jaar}/{maand}/{nnnn}.html
kop