[kraken] Actie kan altijd harder

From: <ouwesiem_at_squat.net>
Date: Tue, 25 Jan 2011 01:30:56 +0100 (CET)

Actie kan altijd harder

Door: Marcel van Engelen

Als er één groep is die tegen de politieke stroom oproeit, dan zijn het de
asielactivisten. De gevaarlijkste activisten van Nederland, aldus de AIVD.
‘Om te lachen toch?’
Laten we het eens vanuit het oogpunt van rechtvaardigheid bezien. Is het
rechtvaardig dat iemand die toevallig hier is geboren zo ongeveer overal
ter wereld mag gaan en staan waar hij wil, maar dat een gemiddelde
Oegandees of Peruaan niet naar Nederland mag komen? Als hij dat toch doet,
bestaat gerede kans dat wij hem opsluiten in een cel.

Kun je een mens illegaal verklaren?

Er zijn enkele honderden mensen in Nederland die vinden van niet en deze
opvatting niet alleen huldigen, maar ook in actie omzetten. Soms
verregaande actie.

Op een regenachtige vrijdagmiddag stappen acht van hen uit bij NS-station
Bunnik. Ze krijgen borden aangereikt (‘BAM bouwt mee aan Fort Europa’) van
de tweemansorganisatie die met de auto is gekomen, en lopen met een
spandoek (‘Stop Deportations!’) en een steekkarretje met een slingersirene
naar het hoofdkantoor van bouwbedrijf BAM. Daar bewegen ze al leuzen
roepend (‘Bam, bam, bam, bloed aan je handen!’) langs de verscheidene
ingangen, zetten de goedgebekten de megafoon aan hun mond en waagt de
woedendste vrouw het om op de ramen te bonken. Het tafereel op het
druilerige industrieterreintje heeft iets lulligs. De tien actievoerders
worden gedwarsboomd door enkele particuliere bewakers en begeleid door een
overtal aan agenten die met mountainbikes en auto’s zijn komen aanrijden.
De politie laat het burgerprotest glimlachend de vrije loop, als een
ventieltje dat even open mag. Passerende werknemers van andere bedrijven
schudden meewarig het hoofd.

Dreiging
Volgens de inlichtingendienst AIVD zijn asielactivisten als deze zo
ongeveer de radicaalste en gevaarlijkste linkse activisten die Nederland
momenteel herbergt. ‘Zeg nou eerlijk’, zegt Ron Vrij, van de Utrechtse
tak, ‘dat is toch om te lachen?’ Volgens hem gebeuren alle activiteiten
van zijn Anarchistische Anti-deportatie Groep Utrecht in elk geval in alle
openbaarheid.

Lachen doen aanvankelijk ook enkele nieuwsgierige BAM-medewerkers die voor
het raam verschijnen. Maar de receptionisten kijken later bezorgd naar
buiten. In alle lulligheid schuilt namelijk behoorlijk wat dreiging. In
december waren activisten al onverwacht het bedrijfspand binnengestapt, in
witte pakken en met sproeiers om het ‘besmette’ bedrijf te ontsmetten.
Voor de deur werden toen twee kleine vuurtjes gestookt. Nu roept de
grimmigste onder de activisten door de megafoon: ‘We blijven doorgaan tot
jullie stoppen, het wordt alleen maar meer!’ Het bouwbedrijf moet de AIVD
op bezoek hebben gekregen, voor instructies, hoe om te gaan met deze
activisten. Op internetsites staan de adressen van alle BAM-vestigingen in
Nederland, met een oproep om er te demonstreren. Er staat een
mailwisseling tussen BAM en een Duits beveiligingsbedrijf, met details
over de bouwplaats van het nieuwe detentiecentrum op Schiphol. En de
activisten plaatsten een foto van de Raad van Bestuur, plus de namen, plus
een agenda van bijeenkomsten die deze mannen de komende weken bezoeken –
voor wie ze eens goed de waarheid wil zeggen.

BAM is het nieuwste doelwit van de ‘asielactivisten’. Enkele tientallen
van hen zou je radicaal kunnen noemen. Ze hanteren de laatste jaren
methoden die zijn afgekeken van dierenactivisten en die ooit zijn bedacht
in Engeland: partijen intimideren die niet direct maar indirect
verantwoordelijk zijn voor hetgeen wordt bestreden. Dus niet de overheid
aanvallen, die beslist over de detentiecentra voor illegalen en
uitgeprocedeerde asielzoekers, maar de bouwers van die centra. Of de
architecten. Of de uitzendbureaus die de bewakers inhuren. Op
internetsites staat een ‘schandpaal’ van een paar honderd foute bedrijven
die zouden meewerken aan het ‘deporteren’ van ongewenste vreemdelingen,
waaronder ook softwaremakers, tekstbureaus, papierleveranciers en een
apotheek.

Geen aandacht
‘Neen’, wij hebben geen aangifte gedaan en worden niet direct bedreigd,
zegt BAM-woordvoerder Arno Pronk. Maar je proeft de huiver in zijn stem.
Na een lange stilte: ‘Wij volgen de beleidslijn dat we extern geen
aandacht schenken aan deze activisten.’ Nu zal een grote partij als BAM,
die miljoenen verdient met de bouw van het nieuwe centrum, zich niet snel
gewonnen geven tegenover enkele tientallen activisten die voornamelijk
indirecte dreigementen uiten en zich niet bezondigen aan fysiek geweld.
Maar wat als je een kleinere partij bent? En je krijgt te maken met een
groep mensen die je maar moeilijk kunt inschatten. Die op een avond een
stinkende vloeistof door de ramen van je bedrijfspand gooien en je gevel
bekladden met ‘NSB’er’. Dan schrik je behoorlijk. Het overkwam eind vorig
jaar de Amsterdamse ontwerper Willem van der Sluis, die een spectaculair
ogende koepel bedacht waarbinnen gevangenen van de detentieboten in
Zaandam sporten. Ook hij wil zich niet geïntimideerd tonen, maar ook aan
hem merk je dat hij geschrokken is. Het is precies wat de activisten
willen. Dierenactivisten kregen eind 2007 een projectontwikkelaar zo ver
te stoppen met de aanbouw van een dierproevenlaboratorium, nadat de
woningen van de twee directeuren waren beklad.

Weliswaar vinden de meeste demonstraties van asielactivisten open en bloot
plaats, bijvoorbeeld voor de boten in Zaandam, waar ruim vijfhonderd
buitenlanders zijn opgesloten omdat ze niet over de juiste papieren
beschikken. En weliswaar gebruiken de activisten geen fysiek geweld,
richten ze zelfs maar sporadisch materiële schade aan. Toch ziet de AIVD
een verharding, schuilt er volgens de inlichtingendienst een groeiend
gevaar in het asielactivisme. Er wordt gewezen op de radicale actiegroep
Rara, die begin jaren negentig bomaanslagen pleegde, onder meer bij
staatssecretaris Aad Kosto thuis, uit onvrede met het vreemdelingenbeleid.
En ligt het niet voor de hand? Als het door de PVV aangevuurde
kabinetsbeleid jegens migranten scherper en harder wordt, beweegt het
verzet ook die kant op.

‘De invloed van de PVV speelt voor ons geen enkele rol’, zegt Ron Vrij,
van de groep die als radicaalst bekend staat, de Anarchistische
Anti-deportatie Groep Utrecht (Aagu). De huidige Vreemdelingenwet is nota
bene ingevoerd door toenmalig staatssecretaris Job Cohen (PvdA). De felste
activisten stammen bijna allemaal uit de subcultuur van krakers,
anarchisten en antikapitalisten, wier hoop niet ligt bij de huidige
politiek, onderdeel van het door hen verfoeide systeem, maar bij
buitenparlementair verzet. PVV of PvdA - één pot nat.

Weigeren
Amnesty International, dat vindt dat Nederland met zijn
vreemdelingenbeleid de mensenrechten schendt, past in wezen in diezelfde
pot. Amnesty verzet zich tegen de scherpe randjes van het
vreemdelingenbeleid. De acht- tot tienduizend mensen die jaarlijks
gevangen worden gezet, zouden bijvoorbeeld meldplicht moeten krijgen in
plaats van maandenlang opgesloten te worden. De activisten gaan veel
verder. Zij verwerpen het hele systeem. Zij staan een wereld zonder
grenzen voor (‘No borders, no nations!’). Een wereld waarin mensen
illegaal verklaard kunnen worden, weigeren zij te accepteren.

Twee weken geleden werd bekend dat zowel het Haagse Gerechtshof als de
Raad van State minister Leers voor Migratie en Asiel hebben gecorrigeerd.
Hij mag geen asielzoekersgezinnen scheiden en hij mag de marechaussee geen
controles op illegale migranten in het grensgebied laten uitvoeren. Het
maakt duidelijk hoe moeilijk het is om, binnen internationale regels, het
Nederlandse migratiebeleid aan te scherpen. Dat is mooi meegenomen, vinden
de activisten, maar het stemt hen niet milder. De detentiecentra blijven
immers bestaan. Sterker, er wordt een nieuw gebouwd op Schiphol.

In de agressie die sommige activisten in Bunnik tentoonspreiden, de wens
om zich te manifesteren, is het niet moeilijk de zorg van de AIVD te zien.
‘Jullie zijn medeverantwoordelijk voor de doden die vallen door Fort
Europa!’, roept één van hen. Wat stelt een beetje intimidatie, of zelfs
het in brand steken van een bouwkeet, zoals in Rotterdam gebeurde bij een
detentiecentrum in aanbouw, nou helemaal voor, in vergelijking met het
leed dat opgesloten migranten wordt aangedaan? Geen van de activisten zou
dat veroordelen.

Er zijn ook kalme, weloverwogen pratende studenten bij. ‘Confrontatie
helpt, uiteindelijk’, zegt een van hen. Een ander: ‘Medewerkers van BAM
kunnen in elk geval niet meer zeggen: ik heb het niet geweten.’

de Pers 25-01-2011

--------------------------------------------------------------
 2009 archief: krakenpost.nl/archief/2009.tar.bz2
 Afmelden, e-mail: kraken-post-unsubscribe_at_dvxs.nl
 Opnieuw aanmelden: kraken-post-subscribe_at_dvxs.nl
 Online Archief: http://www.krakenpost.nl/archief
 [25 Jan 01:00u]:263 abonnees
--------------------------------------------------------------
 
Received on 25 Jan 2011 00:28 uur