[kraken] Daklozen Aktie Komitee (DAK) stapt uit kraakpand 't Klooster

From: <ouwesiem_at_squat.net>
Date: Mon, 18 Oct 2010 17:19:27 +0200 (CEST)

Daklozen Aktie Komitee (DAK) stapt uit kraakpand 't Klooster.

Antwerpen - Het Antwerpse "Daklozen Aktie Komitee" (DAK) trekt zich terug
uit het "gedoogde kraakpand" aan de Ploegstraat 27 te Antwerpen, achter de
Zoo en het Centraal Station. (" "t Klooster") Het immense gebouw is
eigendom van de Provincie Antwerpen. Bijna drie jaar lang werden in dat
honderd jaar oude klooster van de Dominikanen tientallen daklozen
opgevangen, werd materiële en sociale hulp geboden, werd gekookt, werden
vele culturele initiatieven genomen. Het DAK sluit nu de poort achter zich
en werkt verder aan haar doelstellingen. Dit is geen nederlaag, dit is een
nieuwe etappe.

Het Dak ontstond in augustus van 1996 uit haar eerste kraakpand aan de
Pachtstraat in de Antwerpse wijk St.Andries. Het verwierf in haar bijna
vijftien jarig bestaan een gerespecteerde praktische en theoretische
ervaring inzake sociale uitsluiting. De organisatie baseert zich op
vrijwilligerschap, ervaringsdeskundigheid, zelforganisatie en
strijdbaarheid. Het is een grassroots beweging die zeer realistisch,
concreet werkt. Die op de straat aanwezig is en tevens overlegd met de
overheden en de sektor van de hulpverlening.Het is geen extremistische
organisatie, armoede is extremistisch. Sociale uitsluiting terroriseert de
mensen. Het DAK heeft kenmerken van een armen vakbond. Armen moeten zélf
het woord nemen en assertief daden stellen. Het DAK is assertief, kent
haar dossiers en is tot dialoog bereid.

MACHTSMISBRUIK.
De groepen waarmee de vrijwilligers van het DAK werken - daklozen,
psychiatrische patiënten, prostituees, mensen zonder papieren, "working
poor", generatie armen, druggebruikers,... zijn niet schuldig aan hun
problematiek. Hun dikwijls uitzichtloos lijkende toekomst wordt
veroorzaakt door het brutale machtsmisbruik dat inherent is aan deze
maatschappij van de vrije markt, het harde kapitalisme. De quasie
onmogelijkheid zich te ontworstelen aan de ellende wordt in stand gehouden
door politieke overheden zoals het OCMW en de stad, die onbekwaam en
vooral onwillig zijn mensen en middelen te investeren in hulpverlening.
Gemotiveerde werkers binnen het OCMW en de stad wordt het onmogelijk
gemaakt de taak waarvoor ze opgeleid zijn, uit te voeren. Repressie tegen
de armen neemt de plaats in van rechtvaardigheid en bevochten rechten. De
Antwerpse stedelijke politiek bestaat er in "de Anderen", de zichtbare
sociaal uitgeslotenen ook met onwettelijke middelen "op te kuisen" van het
openbaar domein. Zij worden samen met geëngageerde hulpverleners vervolgd,
gediscrimineerd. "De gewone mensen" mogen niet weten dat er schrijnende
armoede bestaat, dat er in België anderhalf miljoen armen zijn waarvan 7 à
8 % extreem armen.

Basisorganisaties als het "Daklozen Aktie Komitee", die in geheel België
bestaan en over de waanzin van de communoutaire geschillen en fictieve
taalgrenzen heen samenwerken, worden als verdachten door de
veiligheidsdiensten gevolgd. Met de toename van de economische crisis
neemt het aantal armen en extreem armen alarmerend toe. De overheden
vrezen deze potentiële bron van onrust en maken van de slachtoffers
daders. In de stad Antwerpen zijn de bewijzen hiervan legio. De "Liga voor
Mensenrechten" won op vraag van ondermeer het DAK onlangs een procedure
bij de "Raad van State", die een onwettelijk en inhumaan straatverbod
liquideerde. Het DAK beraadt zich over juridische stappen tegen de stad
Antwerpen wegens het misbruik dat de politie maakt van Art. 84 § 1 van de
politiecodex om gemarginaliseerde mensen te beboeten, te vervolgen. Omdat
ze een fictief "samenscholingsverbod" zouden overtreden.
Alhoewel de overheden hen niet welgevallige armenorganisaties actief
saboteerd en via ondermeer de politiediensten criminaliseert, trachten ze
een komitee als het DAK schaamteloos te gebruiken om de eigen
onbekwaamheid en onwil in de bestrijding van de armoede te camoufleren. De
belangrijkste principiële reden waarom het DAK zich na drie jaar stande
pede terugtrekt uit " 't Klooster" is haar weigering zich te laten
gebruiken, recupereren door hen die schuldig zijn aan de massale armoede
en groeiënde extreme armoede in dit land, in Antwerpen. Daarenboven vreet
het noodzakelijke totale engagement van de vrijwilligers in een omgeving
waar tengevolge de armoede zware stress dagelijkse kost is, aan hun
gezondheid.

SCHULDIG VERZUIM.
Het gaat om schuldig verzuim vanwege overheden als het OCMW en de stad
zelf. Van het schepencollege, van de gemeenteraad. Van hogere overheden.
Schuldig verzuim dat leidt tot doden, zieken, mentaal en fysiek gekwetste
mensen die als honden behandeld worden. Het DAK is woedend ! Het DAK
weigert verder de morele en concrete verantwoordelijkheid te dragen van
haar project in " 't Klooster", dat waardevolle kenmerken had. Vooral op
het vlak van basisdemocratie en medezeggengschap vanwege de bewoners. Waar
naast de dagelijkse behoefte aan onderdak, maaltijden en onderlinge hulp
ook sociaal hulpbetoon op professionele schaal bestond. Waar kunst en
cultuur een grote plaats innamen. Waar gemeenschapszin leidde tot
individuele verantwoordelijkheid. Verantwoordelijkheid voor het eigen lot.
Waar zoals het DAK al vijftien jaar doet, veel "uitgevonden" werd wat
nadien in de reguliere sector terecht zal komen. Waar studenten uit
universiteiten, sociale scholen en het middelbaar onderwijs stage liepen.
Ook deze keer was het DAK als grassroots beweging een pionier. Het DAK
verlaat haar "kraakpand", maar blijft haar kenmerkende activiteiten
doorzetten.

Tegen deze geschetste achtergrond en ondanks de schouderklopjes en steun
die we ook kregen, ondermeer van uit de private sektor, stoppen we met het
kraakpand,. Waarom ? Ondermeer om praktische redenen. In werkelijkheid is
het pand niet bewoonbaar, niet verwarmbaar, regent het er binnen, zijn de
ramen stuk, is voldoende sanitair afwezig, is het brandonveilig, is de
hygiëne ondanks de inspanningen ondermaats. Het is triest om vast te
stellen, maar in werkelijkheid heeft dit kraakpand zoals zovele
kraakpanden de kenmerken van een krot. Waarvoor de meest kwetsbare zich
"dankbaar" zouden moeten tonen.
Ook de armsten hebben rechten, het recht op een waardevol niveau van
leven. Betaalbaar wonen in de eerste plaats. Het carritatieve en de
liefdadigheid daagt met het toenemen van de armoede weer op. Zowel de
bewoners als de vrijwilligers van het DAK deden in " 't Klooster" een
enorme inspanning. Het DAK en " 't Klooster" dreigden als alibi gebruikt
te worden. Tegenover de te weinigen die konden geholpen worden, staan de
duizenden die zelfs niet in hun basisbehoeften kunnen voorzien. Het DAK
weigert de rol van "het schaamlapje" te spelen. De in de grondwet en in de
OCMW - wetgeving opgenomen rechten van de armen, worden niet toegepast.
Het beetje sociale zekerheid, rechtvaardigheid dat bestond, wordt
afgebroken. De Rechten van de Mens geschonden.

DODEN.
De overheid schuift haar verantwoordelijkheid af naar de weliswaar bekwame
en geschoolde ervaringsdeskundige vrijwillige hulpverleners van een
zelforganisatie als het DAK. Maar nogmaals, dit is schuldig verzuim dat al
vele doden kostte en zal kosten. Het ganse jaar door, niet slechts in
winter. Voor de aanstaande mogelijk koude winter is opnieuw niets
voldoende in orde gebracht met een "noodwinterplan" dat nog nooit werd
verwezenlijkt. Antwerpen loopt op dit gebied schandelijk achter op andere
steden en gemeenten. Het DAK beschuldigt daarom reeds vandaag overheden
als het OCMW en de stad van schuldig verzuim, dat zal opnieuw zal leiden
tot doden en gewonden indien niet onmiddellijk de noodhulp voor de komende
maanden georganiseerd wordt.

De stedelijke organisatie "Samen Leven" met als bedrijfsdirecteur Tom
Meeuws verbergt onder haar humaan masker een netwerk van permanente
controle en manipulatie van de burgers en hun pogingen autonome
initiatieven te nemen, die door de stad als vijandig beschouwd worden. De
vroegere naam van dit controle apparaat - "Integrale Veiligheid" - maakte
helder waarover het gaat ; een door de repressie diensten, de politie
gemanipuleerde structuur waarin buurtregisseurs als belangrijkste taak de
bespionering van de burgers hebben, waarbinnen het OCMW gemanipuleerd
wordt, met als obsessie veiligheid. De grens tussen sociaal werk en
repressie werd flinterdun. Armen worden "misdadigers". Rechercheurs noemen
zich "sociale politie". De deontologie van de hulpverlener staat onder
druk. Integraal, in elke hoek van de samenleving. In Antwerpen is niet
iedere burger gelijk. "Zero tolerance" geldt alleen voor
gemarginaliseerde, gecriminaliseerde burgers. In Antwerpen wordt het
programma van extreem rechts door een zogenaamde demokratische politieke
meerderheid verwezenlijkt. Het plannetje van de Antwerpse schepen van
Leefmilieu Guy Lauwers (sp.a) om uitkeringsgerechtigden gedwongen in te
zetten om "het onkruid te wieden" van de straten heeft een naam;
"dwangarbeid".

BROOD.
Een recent voorbeeld uit vele...Terwijl " 't Klooster" drie jaar lang met
een enorme inspanning van het DAK en de bewoners kon overleven en de vuile
was van de overheid deed, werd op initiatief van bedrijfsdirecteur Tom
Meeuws 2 jaar geleden verhindert dat een na lang met het OCMW praten,
realistische nachtopvang voor daklozen in " 't Klooster" kon opengaan.
Antwerpen heeft een enorm tekort op dat gebied. Daklozen worden van
warmere openbare ruimtes, zoals het Centraal Station, verjaagd zonder enig
alternatief. Razzia's zijn schering en inslag. De nachtopvang De Biekorf
(ooit onder druk van het DAK verwezenlijkt) is een druppel op de hete
plaat. Antwerpen heeft trouwens ook een groot tekort aan inloophuizen,
overdag. Een probleem waaraan " 't Klooster" deels een oplossing bood door
op woensdag middag gratis soepmaaltijden aan te bieden. Zoals het DAK zes
jaar lang met vrijwilligers in de wijk St.Andries dagelijks een inloophuis
met warme maaltijden openhield.

Deze nachtopvang in " 't Klooster" werd gesaboteerd omdat het DAK weigerde
de zeer gemotiveerde onafhankelijke groep van broodbedelers en hun klanten
aan het Astridplein, in de garage van " 't Klooster" op te vangen. Waarom
? Omdat het verjagen van deze gratis broodbedeling aan de ingang van de
Zoo als doel had en heeft de straten "op te kuisen" van de zichtbare
armoede en de gevolgen van een falend beleid. Mensen worden behandeld als
"visuele overlast". De wraak van "Samen Leven" was de georganiseerde
sabotage van een noodzakelijke en realiseerbare nachtopvang waarvoor in "
't Klooster" met de bewoners de praktische middelen grotendeels opgebouwd
werden. Het DAK vroeg aan het OCMW geld voor het afwerken van de
infrastructuur en enkele "Art.60" tewerkgestelden om 's nachts aanwezig te
zijn. Wat om veiligheidsreden een noodzaak was. Het leek mogelijk. Doordat
de top van "Samen Leven" dat tegenwerkte kwam die extra nachtopvang er
niet.

ONAANVAARDBARE BEZUINIGINGEN.
Vermits de politie eind augustus 2010 liet weten "dat het nu genoeg was
geweest" en deze absoluut niet hinderlijke broodbedeling manu militari zou
verwijdert worden onder druk van ondermeer UNIZO, opende " 't Klooster" de
poort voor deze mensen. Onder chantage. Deze broodbedeling is mogelijk
dankzij de steun van kleine zelfstandige bakkers. Aldus werd getracht het
DAK medeplichtig te maken. Daarenboven werd via de plaatselijke
buurtregisseur duidelijk gemaakt dat "Samen Leven" deze keer de geplande
nachtopvang niet zou saboteren, als het DAK een groep Poolse daklozen die
in de buurt van het Centraal Station verblijven, zou opnemen. De stad en
het OCMW weigeren deze hulp aan Europese burgers en behandelen ze zoals de
Roma's in Frankrijk. Dus bleken de "naïevelingen" van een zelforganisatie
zonder subsidies plots bruikbaar.

Hypocriet werd van uit de stad gewezen op de "onmenselijke" situatie
waarin dat brood bedeeld wordt, op straat. Vooreerst is het niet de taak
van "de liefdadigheid" om de verantwoordelijkheden van overheden als het
OCMW op zich te nemen. Ook de "voedselbanken" - die overrompeld worden
-"vullen de gaten" in de hulpverlening die de overheden niet opvullen.
Trouwens, stad en OCMW beschikken over talrijke ruimtes waar deze
voedselbedeling minder "onmenselijk" kan plaatsvinden. De weigering om
hier initiatief te nemen, bewijst haar onverschilligheid voor de situatie
van de armste, sociaal uitgesloten medeburgers. De overheid beledigt deze
mensen. In Antwerpen wordt zwaar bezuinigd op de financies van het OCMW.
Ten koste van de armste groepen. We nodigen het OCMW en haar voorzitster
Monica De Conick uit om sàmen met "de sektor" en basisorganisaties als het
DAK harde akties te voeren tegen deze onaanvaardbare bezuinigingen. In
deze barre tijden moeten prestigeprojecten wijken voor de rechten van hen
die amper overleven. Wanneer een ruimte als 't Klooster of andere gebouwen
door de overheid omgevormd zouden worden tot een menswaardige opvang voor
daklozen, dan juicht het DAK dat toe. Meer nog ; het zou een bekroning
zijn van de lange strijd die het DAK voerde en blijft voeren.

WOEDE !
Dergelijke manipulaties ervaart het DAK al vijftien jaar. Het is nu genoeg
geweest ! Het DAK verlaat "'t Klooster" onder protest. De huidige bewoners
blijven er leven als autonome groep. Het Daklozen Aktie Komitee zal hen
niet in de steek laten en wenst hen een goede toekomst toe. Er zullen geen
daklozen meer worden opgenomen, de activiteiten worden door de blijvende
bewonersgroep sterk teruggeschroefd. Er komt geen nachtopvang. Het DAK
stelt de overheden moreel en juridisch verantwoordelijk.
Het DAK verlaat het kraakpand "'t Klooster", het organiseerde reeds veel
van dergelijke opvangmogelijkheden in haar vijftienjarig bestaan. Het
"Daklozen Aktie Komitee" wijzigt niets aan haar doelstellingen, aan haar
militante werkwijze als zelforganisatie. Het DAK lééft meer dan ooit en
staat organisatorisch sterk. Nu tengevolge de economische, kapitalistische
crisis de armoede en de sociale uitsluiting toenemen is er meer dan ooit
behoefte aan een zelfbewuste aktiegroep die mét de mensen wier belangen ze
verdedigt, de straat opgaat. Het DAK heeft voor de korte en de lange
termijn een inhoudelijk sterk aktieplan opgezet dat gebaseerd is op "woede
!". Het DAK speelt federaal een belangrijke rol in het "Europees jaar
tegen de Armoede", waarvan België voorzitter is. Het DAK bouwt haar
Vlaamse, Begische en Europes contacten verder uit. Met de Brusselse
armenorganisatie Chez Nous - Bij Ons wordt intens samengewerkt. Net als
met het Belgisch Gemeenschappelijk Daklozen Front - Front Commun SDF dat
het DAK met armenorganisaties uit het hele land vijftien jaar geleden mee
oprichtte.

Het DAK bewees in haar bestaan geen katje te zijn om zonder handschoenen
aan te pakken. Het zal die rol gemotiveerd en inhoudelijk sterk, blijven
vervullen. De door de Antwerpse overheden en het maatschappelijk systeem
gevoerde criminalisering van de armsten zullen we met alle mogelijkheden
beantwoorden. Dat het DAK " 't Klooster" verlaat is geen nederlaag. Het
DAK dankt de bewoners van " 't Klooster" en de velen die steunden. Dit is
een signaal van een ervaren organisatie, die zich niet laat manipuleren en
recupereren. Het is de klare taal van een strijdbare organisatie met haar
bondgenoten, in de eerste plaats de slachtoffers.

Voor het DAK:

Koen Calliauw Philippe Decraene Manuel Chiguero

Voorzitter Coördinator Lid beheerraad

Chez Nous - Bij Ons

koen.calliauw1_at_telenet.be philippe.decraene_at_gmail.com (Brussel)

"DAK" - http://www.daklozenaktiekomitee.eu

www.politics.be 06-10-2010

--------------------------------------------------------------
 2009 archief: krakenpost.nl/archief/2009.tar.bz2
 Afmelden, e-mail: kraken-post-unsubscribe_at_dvxs.nl
 Opnieuw aanmelden: kraken-post-subscribe_at_dvxs.nl
 Online Archief: http://www.krakenpost.nl/archief
 [18 Oct 17:00u]:271 abonnees
--------------------------------------------------------------
 
Received on 18 Oct 2010 15:19 uur